Lente

Het was weer
Winter in mijn
Leven, ’t was kou,
‘k was zo alleen!
In die kou kwam ik
me-Zelf dan tegen,
in jou die om
me heen kwam
staan en bevrijd me
weer liet gaan!

Maar laat het Nu,
nog even Lente zijn
om te zaaien wat
van vader, moeder,
vrouw en kinderen
ik leerde!

Om dan in de late
zomer in overvloed
te mogen oogsten
en vol Nieuwe Energie
de Zomeravond te mogen
laten Zijn:
liefste, allerliefste
Herfstkind in mij,
Spiegel van mijn
Zaligheid:
met jou wil ik
zo graag mijn
voeten warmen
bij de gloed
van de mooiste
Winter in ons
Bestaan!

Maar laat het Nu,
nog even Lente zijn,
voel intenser nog
de afstand en de pijn,
maar laat het Nu
nog even Zijn!

18/6/7

Avé

Na dagje Brugge met Nadine Stroobants , Abram en vele meesterlijke vrienden!!!

Avé

Ik groet je:
mijn Verre Verleden!
Ik eer je
voor wat dit
me bracht
in het hier en
Nu
van aanvaarden
wat Is
en toen nog niet
kon Zijn…
oh liefelijk refreintje
van mijn soms te
kleine Zijn,
oh kosmische
Achtergrondmuziek
voor eeuwig Licht
bevonden!
Ik ga nu vol
Vertrouwen
breien aan
een prachtig
VerVolg!
Avévévévé!
Amai!!!
Ik groet je
Nu!

zat 14/7/7

Elementen

Mijn vuile lakens
werden schoon
gewassen,
ze hangen in
de wind,
Worden beroerd door
zon, geen regen
en drogen, lieve God
zo snel,
wat een zegen,
voor de ontmoeting
met mijn Goddelijk
Kind!
Goeie genade,
zal het morgen
mogen Zijn,
dat ik zeggen mag:
treedt dan binnen
in mijn Koninkrijk
van water, wind,
zon en zee en laat
me dan met
mijn Vuur beroeren
o lieve Moeder Aarde,
al jouw elementen!

Scheppingsstilte

Lieve Kind,

stel je even voor,

dat je niets ziet,

dat je niet hoort,

dat je niet ademt,

dat je niet leeft,

en toch in zekere

zin aanwezig bent!

Er is je verlangen

naar Licht en

het wordt dag!

Er is je verlangen

naar Lente en

je hoort muziek!

Er is je verlangen

naar Lucht en

je ademt!

Er is je verlangen

naar Leven en

je danst!

Er is je verlangen

naar Liefde en

je wordt geboren!

In stilte,

wachtend op de

eerste

Scheppingsschreeuw

van dat lieve Kind

in mij!

 Woe 13/6/7